Aan het eind van de regenboog: Ierland vond de pot met goud

    Foto: Wildschieters

Daar zaten we dan. De Ierse pub van Eindhoven, O’Shea’s, had in tijden niet meer zo vol gezeten. Maar wat wil je? Het is 17 Maart, de belangrijkste dag op de Ierse kalender. Het is de dag dat Ieren over de hele wereld groen kleuren om het leven van Sint Patrick te vieren. Dit jaar had deze feestdag nog een extra lading gekregen, Ierland had de kans om hun derde Grand Slam ooit te winnen. Dit in Londen nog wel, tegen aartsrivaal Engeland. De Ieren hadden na een overtuigende campagne de Six Nations titel al gewonnen. De eerste wedstrijd tegen de Fransen hadden ze met de laatste actie van de wedstrijd nog gewonnen met een drop-goal, de Italianen werden probleemloos aan de kant gezet in Dublin, van de Welshmen werd na een harde en spannende wedstrijd gewonnen en de Schotten werden zonder pardon naar huis gestuurd. Nu hadden ze de kans om het af te maken, uit tegen de Engelsen. Het leek een onmogelijke missie, maar de Ieren durfden te dromen.

De dag begon rustig. Borden met ei, spek, worstjes en bonen werden leeggegeten terwijl er naar de wedstrijd van Schotland en Italië werd gekeken. De Schotten wisten te winnen in Rome en nadat het eindsignaal van die wedstrijd had geklonken, begon de pub vol te lopen met de in het groen geklede supporters. Bier en cider vloeiden rijkelijk en de spanning voor de grote wedstrijd was voelbaar. Hoe goed hun team ook is, de Ieren blijven realistisch, misschien is de druk te groot en Engeland wil zeker geen derde wedstrijd op rij verliezen, al helemaal niet in eigen huis.

Ierland had zich geen betere start kunnen wensen, binnen vijf minuten drukte center Garry Ringrose na een geluksbal de eerste try. Het dak werd eraf geblazen nadat de videoref die try had goedgekeurd. Niet lang daarna drukte nummer 8 CJ Stander de bal over de Engelse trylijn en kwam Ierland op een 14-0 voorsprong. De Ieren konden wat meer ontspannen, wat ervoor zorgde dat de toiletbezoeken ineens verdubbelden. Het bleef een spannende wedstrijd, Elliot Daly haalde al gauw de nul weg voor de Engelsen met een try. Net voor rust werd de wedstrijd beslist voor de Ieren, de 21-jarige winger Jacob Stockdale scoorde in de hoek en werd daarmee de topscorer van deze Six Nations. Langzaam begon het feest op gang te komen, er werd gezongen, gedanst en gedronken. De Engelsen probeerden laat in de wedstrijd nog terug te komen, maar stuitten op de Ierse verdediging.

Het laatste fluitsignaal klonk in het Engelse rugbystadion Twickenham en Ierland schreef geschiedenis. Ze versloegen de Engelsen met 15-24, wonnen de Six Nations ongeslagen en dit voor het eerst op hun geliefde St. Patrick’s Day. Wat opviel aan het Ierse team is dat het sterk verjongd is en dat hun jongelingen allesbehalve onder de druk zijn bezweken. De tweede rijer James Ryan, 21 jaar oud, stond al in de basis tijdens de eerste wedstrijd tegen Frankrijk. Prop Andrew Porter, 22, speelde 65 minuten tegen Wales en was vooral in de scrum zeer sterk. De 20-jarige full-back Jordan Larmour kreeg speeltijd tegen Italië en Engeland en wordt gezien als een jong supertalent. En dan natuurlijk winger Jacob Stockdale, die na negen wedstrijden voor Ierland al elf tries heeft gescoord en topscorer werd van het afgelopen toernooi.

Niet alleen heeft deze historische titel onze St. Patrick’s Day een heel stuk mooier gemaakt, ook laat het zien dat Ierland een heel sterk team aan het bouwen is voor het WK in Japan volgend jaar. Daar zal Ierland meespelen voor de wereldbeker en zelfs winnen is een stuk realistischer geworden na de afgelopen maanden. Ach, het zal wat. Deze bijzondere dag, 17 maart 2018, kan geen enkele Ier meer afgenomen worden. Ik drink nog maar een Guinness op deze groene helden. “Sláinte!”

– Maarten Kleppe